Jak dobierać parametry wskaźników

Ocena brokerów opcji binarnych 2020:
  • FinMax
    FinMax

    1 miejsce w rankingu! Najlepszy wybor dla poczatkujacego!
    Bezplatne konto szkoleniowe i demo!
    Bonus za rejestracje!

  • Binarium
    ☆☆☆☆☆
    Binarium

    Uczciwy i niezawodny broker! Dobre recenzje!

MattOption

Regularnie dostaję pytania w stylu “dlaczego do strategii XYZ ustawiamy period 8, a nie 9?” – tak więc w tym artykule postaram się wyjaśnić tę kwestię. Pamiętajmy o tym, że inwestowanie nie jest zawsze takie samo, a rynki cały czas się zmieniają. Ja podając parametry wierzę, że są to najlepsze możliwe ustawienia, które sprawdzą się w większości przypadków. Niestety nie ma siły, aby jedne parametry sprawdzały się dla wszystkich sytuacji na rynku. W końcu rynki nie są w wiecznej stagnacji – cena często porusza się na wzrosty, spadki, może porusza się szeroko lub wąsko i to ty musisz określić kiedy strategia sprawdza się najlepiej. Jak to zrobić? Policz sygnały z ostatnich 2 tygodni (może być dużo liczenia), i zrób sobie statystykę, która powie Ci jasno w jakich godzinach strategia osiąga najlepsze rezultaty. Jeżeli nie chcesz bawić się w monotonne liczenie sygnałów to sprawdzaj czy opcje w ostatnim czasie wchodziły – jeżeli nie to zmodyfikuj parametry wskaźników tak, aby większość zagrań zakończyła się pozytywnie. Takie podejście sprawdza się bardzo dobrze tylko wtedy kiedy otwieramy tylko kilka pozycji na jednym wykresie – dlaczego? Jeżeli będziemy przebywać na jednym aktywie przez kilka godzin to sytuacja po prostu może się zmienić i nowe parametry nie będą skuteczne co spowoduje spadek skuteczności.

Period. Co to jest?

Praktycznie wszystkie wskaźniki jakie możesz znaleźć na platformie IQ Option zawierają konfigurowalną opcję “period”. Co to oznacza? Mówiąc w dużym uproszczeniu jest to zakres z jakiego zliczane zostają świece i na podstawie danych z tego zakresu generowana jest prezentacja graficzna wybranego przez Ciebie wskaźnika. Tak więc jeżeli wybiorę wskaźnik – średnia krocząca, a następnie ustawię period na 100 to platforma przeliczy ostatnie 100 świec i na ich podstawie wyciągnie średnią. To tłumaczy fakt, że im wyższy period ustawimy tym wskaźniki pokazują płynniejsze i powoli poruszające się linie.

Czasami możemy spotkać sformułowanie Period Slow oraz Period Fast. Nie jest to nic skomplikowano – w okienku PS wpisujemy większy zakres niż w PF. Czyli przykładowo:

Period Fast: 12
Period Slow: 26

Deviation

Parametry dewiacji możemy znaleźć np. we wstędze Bollingera. Tak naprawdę niewiele osób w ogóle dotyka tego parametru ponieważ z pozoru parametr wydaje się niepotrzebny. Do czego służy? W przypadku Wstęgi Bollingera służy do rozszerzenia się wspomnianej wstęgi, a co za tym idzie liczba sygnałów spada. Oczywiście obniżenie ilości sygnałów ma jeden cel – poprawienie filtracji i zwiększenie skuteczności. Jeżeli więc stosujesz w swojej strategii Wstęgę Bollignera może należy rozważyć zwiększenie domyślnego parametru 2.0, na odrobinę większy. Może 2.5?

Overbought oraz Oversold

To sprawa raczej prosta – jeżeli choć trochę znasz angielski to nie powinieneś mieć problemu ze zrozumieniem o co chodzi. Dla osób, które mają zaległości (albo nie uczyły się tego języka) tłumaczę terminy – overbought oznacza wykupiony, a oversold oznacza wyprzedany. Łatwo jest wydedukować i dojść do wniosku, że na przykład wskaźnik RSI pokazuje strefy wykupu oraz wyprzedaży, które możemy dowolnie konfigurować. Im trudniejsze do osiągnięcia poziomy wykupu lub wyprzedaży tym sygnał lepiej przefiltrowany.

Acceleration

Parametr akceleracji możesz znaleźć na przykład podczas konfiguracji Parabolic SAR. Tutaj nie ma wielkiej filozofii – jest to po prostu czułość wskaźnika. Im mniejsza czułość tym ciężej jest wygenerować sygnał ponieważ cena musi pokonać większy dystans, aby wskaźnik w jakiś sposób zareagował. Należy pamiętać, że w przypadku każdego z wymienionych parametrów zwiększona filtracja zmniejsza liczbę fałszywych sygnałów, ale wiedz o tym, że im większa próbka statystyczna lub trudniejszy do przebicia poziom tym potencjalny sygnał pojawia się później.

Jak dobierać parametry skrawania

Każdy z Nas na pewnym etapie kariery frezera zadaje sobie pytanie “Jak dobrać odpowiednie parametry skrawania?”.

Oczywiście nie takie, które po prostu “przegryzą” dany materiał o nie nie! Muszą być dobrane tak, aby uzyskać najlepsze wyniki!

Ale co to znaczy, że muszą być odpowiednie, uzyskać najlepsze wyniki?

Ocena brokerów opcji binarnych 2020:
  • FinMax
    FinMax

    1 miejsce w rankingu! Najlepszy wybor dla poczatkujacego!
    Bezplatne konto szkoleniowe i demo!
    Bonus za rejestracje!

  • Binarium
    ☆☆☆☆☆
    Binarium

    Uczciwy i niezawodny broker! Dobre recenzje!

Na te oraz wiele innych pytań, postaram się odpowiedzieć poniżej.

Jak nie dobierać parametrów skrawania?

Zacznę od tego jak u mnie wyglądał pierwszy kontakt z obróbką skrawaniem. Był to mój pierwszy dzień pracy w narzędziowni, gdzie po szkoleniu BHP ubrany w mundurek oraz czapeczkę, udałem się do brygadzisty po pierwsze zadania. Na początek zostałem “przyklejony” do wiertarki promieniowej, gdzie miałem powiększyć oraz ofazować otwory w płycie. Praca banalnie prosta. Ustawić wiertło w otworze, zablokować ruch ramienia i wio. Obroty były już ustawione, a posuw można było regulować siłą własnych ramion lub włączyć automat, który regulował go za pomocą FU, czyli posuwu na obrót.

Oczywiście wtedy nie miałem pojęcia, dlaczego obroty dla wiertła o takiej średnicy muszą być takie, a posuw dobrany odpowiednio do nich. Dla mnie zasada była zero jedynkowa – zrobić coś szybko lub zrobić coś wolno.

Następnego dnia zostałem przydzielony na frezarkę konwencjonalną. Posiadała wszystkie korbki, ale dodatkowo miała wyświetlacz ze współrzędnymi, co pozwalało podejrzeć wszystkie parametry.

“Słuchaj y…. Radek. Tutaj masz ustawione 700 obrotów i tego nie zmieniaj! Posuw ustawiaj tak na 150-180 i będzie dobrze. No i tak po 1mm poddawaj co będzie w miarę szło”

Wszyscy dookoła na każdej maszynie ustawiali konkretne parametry, dla konkretnych narzędzi. Były to dość precyzyjne wartości, których nikt nie ruszał, co zaczęło mnie pchać do zadawania pytań.

  • Skąd wiecie jakie parametry ustawiać?
  • Wiesiu mówi, że takie są najlepsze, a on tutaj 10 lat pracuje.
  • Nie próbowaliście innych ustawiać?
  • A po co? Przecież tak jest dobrze. Robota zrobiona, czym się przejmować

Znajome?

Kolejnego dnia powróciłem na wiertarkę, gdzie miałem nagwintować otwory w płytach. Jako wskazówkę otrzymałem informację “Obroty jak najmniejsze dla każdego gwintu. Wajcha w lewo przy wejściu, środek wyłączasz obroty, a wajcha prawo to lewe obroty i wyjazd z otworu”. OK

Najmniejsze obroty na tych maszynach oznaczały zakres od 20-40 RPM, niezależnie czy to gwint M4 czy M22. Strachu nie było, bo wszystkie oprawki posiadały sprzęgła, które niwelowały uszkodzenia gwintowników, ale ciągle mnie zastanawiało, dlaczego tak robimy? Skąd ja mam wiedzieć jak te parametry dobierać? Czy jest jakaś recepta? Czy są jakieś zasady?

Na tamtą chwilę jeszcze nie znalazłem odpowiedzi, a właściwie to niespecjalnie jej szukałem do momentu, w którym to zacząłem się uczyć na magicznym CENTRUM CNC.

CENTRUM CNC czyli centrum obróbcze. Mówiąc po ludzku – frezarka CNC.

Pominę naukę obsługi maszyny i przejdę od razu do pisania programów w CAM’ie.

Siadamy do komputera z kubkiem ciepłej kawy w dłoni, włączamy oprogramowanie, otwieramy rysunek techniczny i przechodzimy do wiercenia otworów pod śruby. Zaznaczamy otwory i boom! CAM wypluwa wszystkie operacje od “strzała” – nawiercanie, wiercenie, frezowanie pogłębienia. Wszędzie parametry dobrane, więc wystarczy kliknąć OK i po sprawie. O nie nie nie! Patrzę, a mój “mistrz” zmienia przy frezie FI12 obroty z 600 na 680 i posuw z 60 na 75. Chirurgiczna precyzja! Skąd on to wie? Zwiększenie wydajności o 25% ot tak!

Niestety idąc przez życie nieraz spotykałem się z sytuacjami, gdzie porady bardziej doświadczonych ode mnie, były kompletnie błędne, a czasem i katastrofalne(np. hamowanie na motocyklu tylko tylnym hamulcem czy wiercenie płytek w łazience z udarem). W naszej branży te stare błędne nawyki oraz zamykanie się na nowości również występują. Brak przeszkolenia w nowoczesnych technologiach prowadzi do takich sytuacji, gdzie operatorzy używając frezów węglikowych(VHM) stosują parametry dla stali szybkotnącej(HSS), bo 20 lat temu tak się robiło.

Myślę, że wystarczy już tych strasznych opowieści i możemy przejść do części merytorycznej dzisiejszego artykułu.

Jak dobierać posuw?

O tym jak dobierać prędkość skrawania mówiłem w poprzednim artykule, więc dzisiaj postaramy się odpowiedzieć na pytanie: Jak dobierać posuw?

Zacznijmy od tego, że będę się posługiwać terminem “posuw na ząb”(fz), a nie wszystkim znanym posuwem w mm/min(feed).

Ale czym jest posuw na ząb? Posuw na ząb to wartość, która określi znany nam wszystkim posuw(feed – F) dopasowany do prędkości obrotowej wrzeciona.

“Nadal nie rozumiem”

Chodzi o to, że posuw(F) musi iść w parze z obrotami wrzeciona(S). Nie powinniśmy tak po prostu ustawiać obrotów czy posuwu “na oko”. I aby tego dokonać musimy obliczyć te wartości z konkretnego wzoru:

F = Fz * N * Z

  • F – posuw
  • Fz – posuw na ząb
  • N – obroty wrzeciona
  • Z – ilość ostrzy narzędzia

Wiem, że może to być w pewnym sensie utrudnienie, ale tylko w taki sposób będziemy w stanie poprawnie obliczać parametry skrawania. Posuw skrawania musi być odpowiednio dopasowany do prędkości obrotowej wrzeciona z dwóch powodów:

  • zbyt niski posuw będzie skutkował “szlifowaniem”, a nie skrawaniem co doprowadzi do powstawania bardzo wysokiej temperatury w strefie kontaktu narzędzia z materiałem. Dzieję się tak, ponieważ 80% ciepła wytwarzanego podczas obróbki, jest uwalniane z wiórami co przy zbyt niskim posuwie jest niemożliwe. Wprowadzając tak dobrane parametry, zamiast produkować wióry, będziemy produkować pył, a co za tym idzie – wysoką temperaturę. W takiej sytuacji powłoka na narzędziu, bardzo szybko się utleni, straci swoje właściwości, a to z kolei pociągnie za sobą dużo szybsze zużycie oraz słabej jakości powierzchnię.
  • zbyt wysoki posuw może powodować wyłamywanie krawędzi ostrza, niską jakość powierzchni(wysokie Ra) czy po prostu katastroficzne zużycie, czyli złamanie całego trzpienia.

W punkcie powyżej chciałem napisać, że określenie niekorzystnych parametrów jest stosunkowo łatwe, nawet dla młodszego operatora, ale w skład receptury na poprawną obróbkę wchodzi tyle czynników, że postanowiłem nie ryzykować. Dla mnie, zbyt wysoki posuw charakteryzuje się: drganiami, specyficznym stukaniem, “hałaśliwą” obróbką itp. Niestety niektóre z tych trudności są również charakterystyczne na przykład dla zbyt wysokiej prędkości skrawania(drgania). Dodatkowo każda maszyna jest inna, więc jeżeli na jednej maszynie konkretne parametry się sprawdzają, to nie będzie oznaczać, że na innej osiągniemy dokładnie taki sam efekt. Stosujemy różnego rodzaju oprawki(ER, weldon, termokurczliwe czy hydrauliczne) oraz zamocowanie detalu(imadło czy dociskanie łapami) co znacząco wpływa na przebieg obróbki. Na szczęście istnieje taki termin jak: rekomendowane parametry skrawania, które producent podaje dla swoich narzędzi i to od nich powinniśmy zacząć.

Jak obliczać parametry skrawania?

Producenci narzędzi bardzo często(choć nie zawsze) podają w swoich katalogach rekomendowane parametry skrawania w odniesieniu do konkretnych materiałów.

Zdjęcie przedstawia opakowania płytek do toczenia, ale do wskazania jak użyć tych wartości, nie będzie to miało znaczenia.

Na opakowaniach znajdziemy takie informacje jak:

  • przeznaczenie płytki(rodzaj obrabianego materiału: P, M, K, N, S, H)
  • Vc – prędkość skrawania
  • Fz – posuw na ząb(w tym przypadku na obrót)
  • Ap – głębokość skrawania(dosuw)

P oznacza wszelkiego rodzaju stale narzędziowe(1.1730, 1.2379, 1.2343, 1.2311, 1.7225). M stal nierdzewną, a H stal hartowaną. Jak widzimy na zdjęciu po lewej stronie, płytki nadają się do obróbki 5 różnych materiałów, a płytki po prawej, tylko do stali narzędziowej.

Niżej mamy podane parametry skrawania wyrażone zarówno w milimetrach, jak i w calach, ale nie musimy się przejmować ilością informacji, gdyż wykorzystamy tylko 3 parametry.

O tym jakich aplikacji na telefon użyć, aby obliczać parametry skrawania pisałem w tym artykule, ale tutaj możecie znaleźć link do aplikacji, której za chwileczkę użyjemy.

Po zainstalowaniu, przy pierwszym uruchomieniu będziemy musieli zaakceptować regulamin firmy Sandvik Coromant, więc po prostu wybieramy ACCEPT i przechodzimy do ekranu głównego aplikacji.

Naszym oczom powinien ukazać się obraz, podobny do tego poniżej, gdzie rozwiniemy menu, aby wybrać MILLING.

Gdy wybraliśmy MILLING pojawi nam się część pierwsza obliczeń, gdzie uzupełniamy dane takie jak:

  • Cutter diameter (DC) – średnica narzędzia wyrażona w mm
  • Cutting speed (VC) – prędkość skrawania w m/min
  • Spindle speed (N) – obroty wrzeciona – RPM

Na razie wystarczą nam te 3 podstawowe.

Wpisując dwie z w/w wartości kalkulator przeliczy nam trzecią:

  • DC + VC = N
  • DC + N = VC
  • niestety podając obroty(n) – spindle speed oraz prędkość skrawania(vc) – cutting speed, nie otrzymamy średnicy narzędzia.

W przykładzie będę obliczał parametry skrawania dla głowicy z okrągłymi płytkami:

  • o średnicy 40mm
  • prędkości skrawania VC = 150m/min
  • posuwie na ząb Fz = 1mm
  • z czterema ostrzami – number of inserts (ZC) = 4
  • o średnicy płytek Insert diameter(iC) = 12mm (tą wartość uzupełniamy tylko wtedy, gdy chcemy obliczyć grubość wióra dla okrągłych płytek)

Schodząc niżej, mamy różne wiersze do uzupełnienia, ale tak naprawdę najważniejsze do obliczenia podstawowych parametrów to posuw na ząb(Fz) – feed per tooth oraz ilość ostrzy(zc) – number of inserts. Po wypełnieniu tych danych otrzymamy wartość posuwu(Feed speed vf) na górze ekranu w mm/min.

Testowanie parametrów

Po obliczeniu rekomendowanych parametrów możemy przejść do pierwszych testów. Na początek puszczamy program z obrotami na poziomie 100% oraz posuwem 0%, który powoli rozkręcamy. W tym czasie(0-150%) obserwujemy co dzieje się z narzędziem, jaki powstaje wiór oraz jakie dźwięki są wytwarzane podczas obróbki. Tutaj musimy zdać się na instynkt, a najlepiej na doświadczenie(swoje jeżeli takie posiadamy lub starszych współpracowników).

I tutaj zaczynają się schody… Bo co to oznacza, że wiór jest dobry? Jakich dźwięków unikać? I tak dalej…

Przede wszystkim musimy określić jaki materiał obrabiamy, ponieważ te same parametry skrawania nie będą odpowiednie dla różnych typów stali(1.1730, 1.2311, 1.2343, 1.2379).

Przyjmijmy za nasz punkt odniesienia stal 1.1730.

Bierzemy kawałek takiej stali(najlepiej ze złomu) i montujemy w imadle. Ustawiamy narzędzie w taki sposób, aby frezować z określonym zaangażowaniem (w moim przypadku Ae 75%) oraz współbieżnie. Nie polecam robić testów podczas obrabiania konkretnej części, ze względu na zmienne warunki skrawania(otwory, zmienne Ae). Potrzebujemy stosunkowo sterylne środowisko pracy, więc jedyny wyjątek na jaki możemy sobie pozwolić, to planowanie powierzchni.

Ustalamy pierwsze parametry i… “łapiemy wióry”. Czynność może wyglądać zabawnie dla współpracowników, ale określenie konkretnych parametrów do większości obróbek, na pewno zaprocentuje ��

Aby ułatwić Wam pracę, rozrysowałem taki arkusz:

Taki arkusz możecie za darmo pobrać tutaj

Dostosowanie tego arkusza do własnych potrzeb jest banalnie proste. W białych komórkach pojawią się liczby przedstawiające ilość usuniętego materiału w konkretnej konfiguracji, a zmian dokonujemy poprzez edycję oliwkowych komórek.

Zaczynając od góry:

  • Vc – prędkość skrawania (u mnie 120)
  • Ap – dosuw
  • Fz – posuw na ząb

Na dole zmieniamy:

  • średnicę narzędzia
  • zaangażowanie Ae(u mnie 15mm – 75% z 20mm)
  • ilość ostrzy
  • wytrzymałość na rozciąganie (640N/mm3 uzupełniamy w przypadku, gdy chcemy obliczyć zapotrzebowanie na moc oraz moment obrotowy wrzeciona)

W moim przypadku testowałem głowicę o średnicy 20mm z 3 płytkami o promieniu naroża R0.8mm, zamontowaną w uchwycie typu WELDON na wysięgu 55mm).

Maszyna: Avia X5, 11 ton masy, elektrowrzeciono 18.000 RPM, stożek wrzeciona – HSK63A.

Parametry jakich użyłem to VC = 120m/min, Ap = 0.25mm – 1.5mm, Fz = 0.05mm – 0.3mm oraz zaangażowanie narzędzia Ae = 75%.

Nie stosowałem żadnej emulsji! Do obróbki zgrubnej w 90% wypadków, nie powinno się stosować emulsji. Dodatkowo w ten sposób utrudniłbym określenie, które wióry są odpowiednie.

A tak prezentował się arkusz po testach:

Jak łatwo zauważyć, część pól pominąłem ze względu na zbyt małą produktywność lub niezadowalające wióry czy drgania.

Przyjrzyjmy się wynikom z bliska:

Niebieskie wióry oznaczają, że ciepło które powstało w trakcie obróbki jest odprowadzane prawidłowo(dla stali narzędziowych typu: 1.1730, 1.2311, 1.2379). Z takimi parametrami możemy spokojnie frezować, lecz musimy zwrócić uwagę na kilka rzeczy:

  • temperatura części obrabianej – w przypadku większych gabarytów, ciepło rozprowadzi się po dużej powierzchni i nie będzie tutaj żadnego problemu, lecz przy małych przygotówkach te 20% ciepła(dlaczego 20% pisałem tutaj), które pozostanie, szybko zwiększy temperaturę naszej części i drastycznie wpłynie na zużycie narzędzia. Oczywiście nie możemy wykluczać obróbki w taki sposób, lecz musimy lepiej się przyjrzeć i częściej kontrolować cały proces.
  • moc oraz rodzaj wrzeciona – maszyny z mniejszą mocą oraz momentem obrotowym, mogą mieć problem, aby z powodzeniem prowadzić obróbkę w taki sposób i wtedy zalecane jest zmniejszenie Ap o czym będziemy mówić niżej.
    Kolejnym przeciwwskazaniem jest elektrowrzeciono, które jest bardzo delikatne i lepszym rozwiązaniem będzie w/w zmniejszenie dosuwu oraz zwiększenie posuwu, aby nie narażać go na uszczerbek na zdrowiu, a jednocześnie utrzymać produktywność.

W drugim przypadku zwiększyłem posuw z fz 0.05 na fz 0.1. Tutaj kolor przechodzi w bardziej purpurowy, co oznacza zwiększenie temperatury skrawania. Na krótką metę taka obróbka jest poprawna i narzędzie raczej nie ucierpi, ale JA staram się unikać takich wiórów i dlatego kolejnych prób z Ap 1.5mm zaprzestałem.

Pod numerem 3 kryje się wiór, którego unikam jak mogę. Nawet bardziej niż niebiesko-purpurowego.

Wszystkie wióry, których boki są “haczykowate” jak zęby brzeszczotu, a dodatkowo przechodzą w kolor czarny – od razu przekreślamy! Zarówno jeśli chodzi o frezowanie jak i wiercenie.

Na ostatnich dwóch zdjęciach przedstawiłem wióry, które ostatecznie są dla mnie satysfakcjonujące(pomimo delikatnych ząbków), ponieważ:

  • koloru złotego – co oznacza stosunkowo niską temperaturę skrawania
  • można je wytwarzać z maksymalnym Ap, które akceptuję przy tym wrzecionie(elektrowrzeciono – 0.5mm Ap)
  • ilość zebranego materiału jest większa niż w pierwszym przykładzie(8,59 – Fz0.2 / 10,74 – Fz0.25, gdzie w pierwszym mieliśmy 6,45cm3/min)
  • mogę stosować takie parametry na słabszych maszynach

Kolejnych testów nie wykonywałem ze względu przeszkody, które występowały tj. drgania, słyszalne “przeskakiwanie” głowicy czy zwyczajny łomot, który prowadzi do wykruszania płytek.

Wnioski

Najlepszymi parametrami dla mojej maszyny, moich narzędzi, mojego zamocowania były:

  • Vc = 120m/min(S = 1910)
  • Ap = 0.5mm
  • Posuw 1432mm/min(Fz = 0.25)

Gdzie osiągnąłem wartość usuwania materiału Q = 10,74.

  • Ponieważ otrzymałem wiór, który mi odpowiadał
  • nie usłyszałem żadnych niepokojących dźwięków
  • ilość usuniętego materiału jest korzystna w stosunku do zużycia płytek

Podsumowanie

Jak dobierać parametry skrawania? Na tak zadane pytanie, nie ma jednoznacznej odpowiedzi o czym już wiesz po przeczytaniu tego artykułu. Na środowisko obróbki wpływa tak wiele czynników, że pytanie na grupach na Facebooku o konkretny “przepis” i stosowanie się do nich, może prowadzić do tragedii. Dlaczego tak mówię? Ponieważ odpowiedzi bywają tak skrajne, że ja jako doświadczony operator nie mam pojęcia co bym wybrał, nie wspominając o nowicjuszach, którzy takie pytania zadają.

Oczywiście efekt zastosowania się do takich porad jest bardzo kuszący, bo nie wymaga żadnego wkładu, ani poświęcenia czasu na sprawdzenie “własnych parametrów” na SWOJEJ MASZYNIE. Jednakże takie działanie nie jest dobre w dłuższej perspektywie czasu. Takie parametry nie dają nam żadnej gwarancji, że pracujemy w najbardziej produktywny sposób, a efekty możemy porównać tylko do naszych poprzednich wartości.

Sami powinniśmy sprawdzić czy nasza maszyna lepiej reaguje na duże Ap, a mniejszy posuw, czy może na małe Ap, a dużo większy posuw. Może się okazać, że narzędzia, którymi pracujemy są szkodliwe dla frezarki. Może warto się zaopatrzyć np. w głowicę High feed’ową* lub zupełnie odwrotnie.

Myślę, że warto się otworzyć na nowe doświadczenia i spróbować nowego podejścia do starych czynności. Kto wie, czy osiągnięty efekt nie będzie argumentem w rozmowie o podwyżkę ��

Jeżeli macie jakieś pytania, śmiało piszcie na adres [email protected] lub na messenger’rze strony Operatorzycnc.pl.

Na zakończenie mam do Ciebie taką prośbę, aby nie ominął Cię żaden artykuł, zapisz się na newsletter, który powiadomi Cię o nowych treściach MAIL’owo, daj LIKE’a naszej grupie na Facebooku oraz subskrybuj kanał na YouTube, gdzie będą się pojawiać filmy z obsługi sterowania Heidenhain 530.

* Głowica high feed’owa, ma geometrię płytki stworzoną tak, aby pracować z bardzo dużymi posuwami, lecz małymi dosuwami. Nie nadaje się do obróbki wykończeniowej ze względu na dużą chropowatość powierzchni oraz nierówności po frezowaniu.

Okapy kuchenne – jak dobrać okap?

Okapy kuchenne mają usuwać z pomieszczenia zapachy i nadmiar wilgoci powstające podczas gotowania. Okap kuchenny może działać jako wyciąg lub pochłaniacz. Jaki okap kuchenny dobrać, by najlepiej spełniał swoją funkcję?

Wśród nowoczesnych modeli okapów kuchennych można rozróżnić dwie opcje. Jedna to okap rzucający się w oczy, królujący nad kuchnią, druga – całkowicie niewidoczny.

Okapy kuchenne – rodzaje

Okapy kuchenne powieszone na ścianie – tak zwane okapy kominowe – same w sobie stanowią element dekoracyjny kuchni, niczym się ich nie obudowuje. Są wśród nich modele narożne i – ostatnio bardzo modne – skośne. Oddzielną grupę stanowią okapy wyspowe przeznaczone do montażu nad wyspą kuchenną, które muszą się dobrze prezentować z każdej strony. Planując sufit podwieszany w kuchni czy szafki kuchenne, trzeba zwrócić uwagę na długość przewodu, którym jest od góry zakończony okap kominowy.

Aby okap ładnie się prezentował, przewód powinien sięgać do sufitu. Nie zawsze jest możliwość dokupienia brakującego odcinka. Okapy kuchenne do zabudowy mogą być częściowo widoczne (modele teleskopowe zwane też szufladkowymi) albo całkowicie ukryte. Te ostatnie mogą być zamontowane w dnie szafki wiszącej nad kuchenką (szafkowe zintegrowane) albo za frontem kuchennym (uchylne). Oryginalnym rozwiązaniem są okapy przeznaczone do zabudowy w ścianie nad blatem kuchennym. Niedawno pojawiły się okapy szczelinowe. Zamiast widocznych od spodu okapu kratek, przez które przepływa powietrze i na których osadzają się tłuszcze i inne zanieczyszczenia, mają one szczeliny. Dzięki temu wyglądają bardziej dekoracyjnie i są chętnie stosowane w kuchniach otwartych na salon.

Okapy kuchenne – montaż

Okapy kuchenne zasilane są prądem o napięciu 230 V. W pobliże okapu trzeba więc doprowadzić instalację elektryczną z gniazdem, do którego będzie podłączony. W zależności od rodzaju okapu gniazdo elektryczne umieszcza się w szafkach wiszących (dla okapów do zabudowy) lub w takim miejscu, aby było jak najmniej widoczne, na przykład w obudowie okapu kominowego. Jeśli decydujemy się na okap wyspowy, podłączenie do wentylacji i instalacji elektrycznej musi być wyprowadzone bezpośrednio nad okapem.

Okapy kuchenne – funkcje

Okap ma skutecznie usuwać z pomieszczenia zapachy i nadmiar wilgoci powstające podczas gotowania. Może działać jako wyciąg lub pochłaniacz. W pierwszym przypadku musi być podłączony do osobnego przewodu kominowego, którym usuwane z kuchni powietrze wypływa na zewnątrz budynku. Pochłaniacz pracuje natomiast w obiegu zamkniętym, czyli powietrze z kuchni oczyszcza się, przepływając przez filtr zamontowany w pochłaniaczu, a następnie wraca do pomieszczenia. Pochłaniacz nie wymaga podłączenia do przewodu kominowego. Większość obecnie produkowanych okapów ma obie te funkcje – aby okap pracował jako pochłaniacz musi być dodatkowo wyposażony w filtr węglowy.

Okapy kuchenne z wyciągiem

Wyciągu nie powinno się stosować, gdy w pomieszczeniu znajdują się urządzenia odprowadzające spaliny do kominów o ciągu naturalnym (np. kocioł lub podgrzewacz gazowy z otwartą komorą spalania, kominek, koza). W szczelnym domu wyciąg może odwrócić ciąg w kominie i spowodować zasysanie spalin do domu. Uwaga! Salon z otwartą kuchnią należy traktować jako jedno pomieszczenie. Najlepiej, gdy kuchnia jest wyposażona w dwa przewody wenty­lacyjne. W kuchni z jednym kanałem wentylacyjnym i kuchenką gazową, zajmując jedyny kanał, pozbawilibyśmy pomieszczenie wentylacji grawitacyjnej. Wtedy wylot z okapu trzeba wyprowadzić przez ścianę zewnętrzną i za­­kończyć klapą zwrotną. Zarówno wyciągi, jak i pochłaniacze można stosować w domach z wentylacją mechaniczną.

Parametry okapów kuchennych

Wydajność okapu kuchennego dopasowuje się do wielkości pomieszczenia, w którym jest zamontowany. Zaleca się, aby możliwa była sześciokrotna wymiana całego powietrza w pomieszczeniu w ciągu godziny. Żeby obliczyć wymaganą wydajność okapu dla konkretnego pomieszczenia, należy jego kubaturę (czyli powierzchnię podłogi pomnożoną przez wysokość) pomnożyć przez sześć. Dla kuchni zamkniętej o kubaturze około 30 m² wystarczający będzie okap o wydajności 180 m³/h. Taki okap nie będzie skutecznie i szybko usuwał zapachów ani wilgoci z kuchni otwartej na salon. Lepszy będzie wtedy okap o większej wydajności – kilkaset m³/h. Najmocniejsze okapy mają wydajność ponad 800 m³/h.

Warto zwrócić uwagę na głośność pracy okapu, szczególnie gdy będzie zamontowany w kuchni otwartej na salon. Okap pracuje najgłośniej przy największej wydajności. Za bardzo mało uciążliwy można uznać pracujący z głośnością poniżej 48 dB. Jeśli w kuchni jest wolny przewód kominowy, warto wybrać wyciąg, gdyż działa on skuteczniej niż pochłaniacz. Ale niestety miejsce montażu okapu nie jest wtedy dowolne – musi się on znajdować jak najbliżej komina. Przewód łączący wyciąg z kominem powinien mieć jak najmniej załamań i być jak najkrótszy.

Ocena brokerów opcji binarnych 2020:
  • FinMax
    FinMax

    1 miejsce w rankingu! Najlepszy wybor dla poczatkujacego!
    Bezplatne konto szkoleniowe i demo!
    Bonus za rejestracje!

  • Binarium
    ☆☆☆☆☆
    Binarium

    Uczciwy i niezawodny broker! Dobre recenzje!

Wszystko o opcjach binarnych

;-) :| :x :twisted: :smile: :shock: :sad: :roll: :razz: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :grin: :evil: :cry: :cool: :arrow: :???: :?: :!: